تعهد پذیرهنویسی، تعهد شخص ثالث برای خرید اوراق بهاداری است که ظرف مهلت پذیرهنویسی به فروش نرسیده باشد. این تعریف در قانون بازار اوراق بهادار آمده و مبنای همه قراردادهای این حوزه است.
به بیان سادهتر، ناشر با انعقاد این قرارداد، ریسک استقبالنکردن بازار را به یک نهاد مالی معتبر منتقل میکند. به همین دلیل، از این قرارداد گاهی با تعبیر بیمه تامین مالی یاد میشود: شرکت میداند منابع مورد نیازش تأمین خواهد شد، حتی اگر بازار در روزهای عرضه با شرایط نامساعدی روبهرو باشد.
نکته مهم اینکه متعهد پذیرهنویس، شخصی جدا از خریداران عادی اوراق است. او در فرآیند عرضه شرکت نمیکند تا سود ببرد؛ نقش او تضمین تکمیل فرآیند است.
برای درک ارزش این خدمت، باید دید نبود آن چه هزینهای دارد:
• ریسک شکست عرضه: اگر بخشی از اوراق فروش نرود، منابع لازم برای اجرای طرح تأمین نمیشود و پروژهای که بر پایه این منابع برنامهریزی شده، متوقف میماند.
• ریسک زمانبندی بازار: فرآیند اخذ مجوز ماهها طول میکشد و شرکت نمیتواند پیشبینی کند در روز عرضه، بازار در چه وضعیتی است.
• ریسک اعتباری: عرضهای که با استقبال کامل مواجه نشود، در نگاه بازار بهعنوان نشانه ضعف تفسیر میشود و بر عرضههای بعدی شرکت اثر میگذارد.
• هزینههای از دست رفته: هزینههای ارکان، کارشناسی و مجوز، صرفنظر از نتیجه عرضه پرداخت شدهاند.
تعهد پذیرهنویسی هر چهار ریسک را پوشش میدهد. در مقابل، ناشر کارمزدی به متعهد پرداخت میکند که در واقع بهای انتقال این ریسک است.
در بازار سرمایه، فروش اوراق به دو شکل ممکن است انجام شود و تفاوت این دو، تفاوت میان «تضمین» و «تلاش» است:
متعهد تضمین میکند که هر مقدار از اوراق که تا پایان مهلت به فروش نرسد را خود خریداری کند. در این حالت، ریسک بهطور کامل از ناشر به متعهد منتقل میشود و شرکت با اطمینان کامل میتواند روی منابع حساب کند.
نهاد مالی متعهد میشود تمام تلاش حرفهای خود را برای فروش اوراق به کار گیرد، اما تعهدی به خرید باقیمانده ندارد. اگر بخشی از اوراق فروش نرود، آن بخش تأمین مالی نشده باقی میماند.
کدام را انتخاب کنیم؟ تعهد کوشش کارمزد کمتری دارد و برای شرکتهای شناختهشده با تقاضای مطمئن مناسب است. اما برای شرکتی که نخستین بار وارد بازار میشود، یا در شرایطی که بازار پیشبینیپذیر نیست، تعهد خرید باقیمانده انتخاب امنتری است. تفاوت کارمزد این دو، در واقع همان بهای اطمینان است.
• انتشار اوراق بدهی: در انتشار انواع صکوک، برای تضمین جذب کامل منابع مورد نیاز بانی.
• افزایش سرمایه: خرید حق تقدمهای استفادهنشده، تا افزایش سرمایه شرکت بهطور کامل محقق شود.
• عرضه اولیه سهام: تضمین فروش سهام در عرضه اولیه و کاهش نوسانهای ابتدایی قیمت.
• واگذاری بلوکی: در واگذاری سهام بنگاههای مشمول، در قالب تعهد خرید سهام.
در برخی موارد، استفاده از متعهد پذیرهنویسی الزامی است. برای نمونه، در انتشار اوراق اجاره، اگر دارایی مبنای انتشار قابل تفکیک به واحدهای معین نباشد، وجود متعهد پذیرهنویس ضرورت دارد. در سایر موارد، این تصمیم بر عهده بانی و منوط به تأیید سازمان است.
این نقش را هر نهادی نمیتواند بر عهده بگیرد. شرکتهای تأمین سرمایه، بانکها و برخی نهادهای مالی دارای مجوز، امکان ایفای این نقش را دارند، مشروط بر اینکه:
1. کفایت سرمایه داشته باشند: توان مالی متعهد باید متناسب با حجم تعهدی باشد که میپذیرد.
2. مورد تأیید سازمان بورس باشند: متعهد توسط بانی معرفی و پس از بررسی کفایت سرمایه، توسط سازمان تأیید میشود.
3. تضامین لازم را ارائه کنند: متعهد باید اطمینان دهد که در صورت لزوم، قادر به ایفای تعهد خود است.
همین الزامات است که باعث میشود انتخاب متعهد، صرفاً یک تصمیم قیمتی نباشد. متعهدی که توان مالی کافی نداشته باشد، تعهدش ارزش عملی ندارد.
• اطمینان از تأمین کامل منابع: شرکت میتواند برنامهریزی طرح خود را بر پایه منابع قطعی انجام دهد.
• افزایش اعتماد بازار: حضور یک نهاد مالی معتبر که حاضر به پذیرش ریسک شده، برای سرمایهگذاران پیام مثبتی دارد.
• کاهش نوسانهای ابتدایی: بهویژه در عرضه اولیه، وجود متعهد به کاهش رفتارهای سفتهبازانه در روزهای نخست کمک میکند.
• تسهیل قیمتگذاری: متعهد که خود ریسک را میپذیرد، انگیزه دارد قیمتگذاری واقعبینانهای انجام شود.
• تعهد رایگان نیست: کارمزد این خدمت باید در محاسبه هزینه تمامشده تأمین مالی لحاظ شود، نه بهعنوان هزینهای جانبی.
• شرایط قرارداد را دقیق بخوانید: مهلت، سقف تعهد و موارد استثنا باید پیش از امضا کاملاً روشن باشد.
• توان مالی متعهد را بسنجید: ارزش تعهد به توان اجرایی متعهد بستگی دارد، نه به متن قرارداد.
• قیمتگذاری منطقی، بهترین بیمه است: تعهد پذیرهنویسی جایگزین قیمتگذاری درست نیست؛ عرضهای که از ابتدا گران قیمتگذاری شود، حتی با وجود متعهد هم پیام خوبی به بازار نمیدهد.
شرکت تأمین سرمایه در فرآیند عرضه معمولاً همزمان چند نقش دارد: مشاور عرضه در طراحی ساختار و تنظیم مستندات، عامل فروش در مرحله پذیرهنویسی، و متعهد پذیرهنویس در صورت فروشنرفتن بخشی از اوراق.
این تجمیع نقشها برای ناشر مزیت عملی دارد: یک طرف قرارداد، مسئولیت کل مسیر از طراحی تا تکمیل عرضه را بر عهده میگیرد و شرکت نیازی به هماهنگی میان چند نهاد مستقل ندارد.
پذیرهنویسی فرآیند خرید اوراق از ناشر و تعهد پرداخت وجه آن است که توسط سرمایهگذاران انجام میشود. تعهد پذیرهنویسی اما تعهد شخص ثالثی است که خرید اوراق فروشنرفته را در پایان مهلت تضمین میکند.
در تعهد پذیرهنویسی، متعهد ملزم به خرید باقیمانده اوراق است و ریسک بهطور کامل منتقل میشود. در تعهد کوشش، نهاد مالی تنها متعهد به تلاش حرفهای برای فروش است و در صورت فروشنرفتن، تعهدی به خرید ندارد.
شرکتهای تأمین سرمایه، بانکها و نهادهای مالی دارای مجوز، مشروط بر داشتن کفایت سرمایه لازم و تأیید سازمان بورس.
خیر. در برخی موارد مانند انتشار اوراق اجاره با دارایی غیرقابل تفکیک به واحدهای معین، الزامی است؛ اما در بسیاری موارد دیگر، به درخواست بانی و تأیید سازمان بستگی دارد.
کارمزد این خدمت ثابت نیست و به حجم اوراق، نوع ابزار، مدت تعهد و ارزیابی ریسک عرضه بستگی دارد. تعیین دقیق آن پس از بررسی مشخصات طرح و در چارچوب مقررات جاری انجام میشود.
برای بررسی امکان استفاده از تعهد پذیرهنویسی در انتشار اوراق یا افزایش سرمایه شرکت خود، کارشناسان تامین سرمایه طاووس خاورمیانه آماده ارائه مشاوره تخصصی هستند.
نویسنده
نسترن شریفیراد
رئیس حوزه مدیریت عامل
هر دو روش، سرمایهگذاری غیرمستقیم و تحت مدیریت حرفهایاند و هر دو مجوز رسمی میخواهند. اما از نظر مالکیت دارایی، حداقل سرمایه و میزان شخصیسازی، تفاوتهای اساسی دارند. در این راهنما این تفاوتها را بررسی میکنیم تا بدانید کدام گزینه با شرایط شما همخوان است.
ادامه مطلب
صکوک یک ابزار واحد نیست؛ خانوادهای از اوراق است که هر عضو آن بر پایه قرارداد متفاوتی طراحی شده و پیشنیازهای متفاوتی دارد. انتخاب ابزار نادرست، معمولاً در مرحله بررسی مستندات متوقف میشود و ماهها زمان از دست میرود. در این راهنما تفاوت واقعی این ابزارها را از نگاه شرکت متقاضی بررسی میکنیم.
ادامه مطلب
افزایش سرمایه، برخلاف انتشار اوراق، تعهد بازپرداخت ندارد و مستقیماً ساختار مالی شرکت را تقویت میکند. اما از چهار روش رایج آن، تنها دو روش نقدینگی تازه وارد شرکت میکنند. در این راهنما، تفاوت این روشها، مراحل اجرا و نکات مالیاتی را از نگاه شرکت متقاضی بررسی میکنیم.
ادامه مطلب